Jaap Rameijer's Blog
Toen mijn moeder langdurig in het ziekenhuis lag, bleef mijn vader alleen achter in zijn grote huis in Bilthoven. Vaak trof ik hem daar, in de keuken, gezeten op een houten krukje met voor zich een bord met wat stukjes brood en een beetje jam. Daarmee hield hij zich in leven. Hij kon niet koken, hij kon nog geen ei bakken. Mijn vader mocht ook nooit in de keuken komen, ja, om af te wassen en af te droegen, dat wel, maar verder niet. Wat een triest gezicht. Toen zei ik tegen hem: ‘pa, je kunt toch wel een beetje soep maken? Laat eens zien wat er in de ijskast zit’. Maar ook dat werkte niet. Dus maakte ik maar een grote pan soep klaar waarmee hij een paar dagen vooruit kon.
Een nieuwe reis, een avontuurlijke reis, een reis die bovendien net op het nippertje doorgang vond na een laatste aanmelding. We zijn met een kleine groep, een selecte groep, een groep van 9 personen, de reisleider niet meegerekend.
Hier volgt een persoonlijk verslag van deze bijzondere reis, primair bedoeld voor de groep zelf. De officiële reisbeschrijving staat in de brochures en op de site van Djoser.
PLEASE USE SELECT LANGUAGE to the LEFT, FOR OTHER LANGUAGE.
Een stukje uit mijn boek. Hopelijk geniet u ervan en bestelt u mijn boek voor meer vermaak en inzichten!
Wij mannen, althans de meeste mannen, zijn gefascineerd door vrouwen. Dat is niets nieuws. Het zijn zulke bijzondere, zulke magische wezens. Zo mysterieus. En ze kunnen iets wat wij niet kunnen, namelijk kinderen baren. Ze zijn een en al liefde, ze kunnen ons ongelooflijk inspireren en ze kunnen ons maken en breken. We hunkeren naar de liefde van een vrouw. We hunkeren naar hun lach.
Dit is geen gewoon kookboek. Althans geen kookboek in de traditionele zin. Geschreven door een bekende kok of ervaren restaurateur, vol met prachtige recepten en gewaagde, nieuwe combinaties. Het is zelfs geen kookboek speciaal voor mannen, want die zijn er ook. Maar die hebben vaak iets belerends. Zo van laten we deze achtergebleven bevolkingsgroep nu ook maar eens de meest elementaire principes van het koken bijbrengen. Dan kunnen ze tenminste nog iets. Dan kunnen ze nog een beetje voor zichzelf zorgen. En, wie weet, kunnen ze dan ook voor hun medemensen nog wat eetbaars op tafel zetten.